Wachsraum

Ver van de ingang van De Pont ligt Wachsraum, een ruimte die volledig is opgebouwd uit platen bijenwas. Een opening in de muur leidt naar een smalle gang die na enkele stappen scherp naar rechts buigt en de bezoeker wegvoert van de grote hal. Aan het einde sluit een grotere wasplaat de ruimte af – als een deur waarachter nog iets verborgen lijkt te liggen.

De ruimte wordt slechts verlicht door een klein peertje. Door het zachte licht ontstaat een warme, gouden gloed die doet denken aan de achtergronden van middeleeuwse schilderijen. Laib is gefascineerd door zulke verwijzingen naar tijdloosheid en continuïteit in de kunst: "Kunst kan dit soort verbanden hebben, die over vele eeuwen heen gaan." Die tijdloosheid klinkt ook door in de onregelmatige constructie van de platen, die associaties oproept met de bouwkunst van oude culturen uit Egypte en Mesopotamië.

De ervaring van Wachsraum is zowel fysiek als zintuiglijk. De smalle gang dwingt de bezoeker vooruit, terwijl de honingkleurige wanden in het licht lijken te gloeien. Het massieve materiaal lijkt in het licht bijna doorschijnend te worden. "De materie wordt bijna immaterieel," zegt Laib. Toch is het de geur van de zuivere bijenwas die het diepst indruk maakt: Wachsraum is een kunstwerk dat geroken moet worden. Het natuurlijke materiaal is voor hem nauw verwant aan stuifmeel, een symbool van leven en vergankelijkheid.

Laib maakte meerdere van deze bijenwasruimtes voor musea wereldwijd. De eerste versies waren klein, ontstaan uit experimenten met het fragiele materiaal. Om erin te werken moest hij zijn hoofd in de ruimte steken: een overweldigende ervaring. Daaruit groeide het verlangen om een kamer te creëren waarin het hele lichaam door bijenwas wordt omhuld: "Het is alsof je een grot in gaat, naar een andere wereld."